| |
| Türkiye'de
Bulunduğu Yer |
 |
| Bilgiler |
| Şehir Nüfusu |
31.697 (2000) |
| İlçe Nüfusu |
47.257 (2000) |
| Yüzölçümü |
1013[2] km² |
| Nüfus Yoğunluğu |
46,65/km² |
| Rakım |
500 metre |
| Koordinatlar |
41°15'K 32°41'D |
| İl |
Karabük |
| Posta Kodu |
78600 |
| Alan Kodu |
0370 |
| İl Plaka Kodu |
78 |
| Kaymakam |
İzzettin Küçük |
| Belediye Başkanı |
Necdet Aksoy |
| Belediye Sitesi |
Tıklayın |
| Kaymakamlık Sitesi |
Tıklayın |
|
| Safranbolu'da
Hava Durumu |
|
|
|
| |
SAFRANBOLU
EVLERİ VE MİMARİ ÖZELLİKLERİ |
| |
Safranbolu Evleri, yüzlerce yıllık
bir süreçte oluşan Türk kent kültürünün günümüzde yaşamaya devam eden en
önemli yapı taşlarıdır. İlçe merkezinde 18. ve 19.yy. ile 20.yy. başlarında
yapılmış yaklaşık 2000 geleneksel Türk evi bulunmaktadır. Bu eserlerin 800
kadarı yasal koruma altındadır. Evler Safranbolu´nun iki ayrı kesiminde
gruplanmış durumdadır. Birincisi "Şehir" diye bilinen ve kışlık
olarak kullanılan kesim, ikincisi "Bağlar" diye bilinen ve yazlık
olarak kullanılan kesim.
Şehir, yönetim merkezinin bulunduğu Kale, alışveriş merkezinin bulunduğu
Çarşı, evlerin bulunduğu Akçasu, Gümüş, Musalla, Kale altı ve Tabakhane
semtlerinden oluşmaktadır. Bu kesim iklimin olumsuz etkilerine karşı korunmuş,
alçak rakımlı iki vadinin içindedir. Burada evler birbirine yakın, sokaklar
dardır. Bağlar birkaç yüz metre daha yüksekte, hava akımlarına açık ve daha
geniş araziler üzerindedir. Hemen hemen herkesin bir kışlık bir de yazlık
evi vardır. Yöre halkı kışın şehirdeki evinde yaşar ve yazın havaların ısınmasıyla
Bağlardaki yazlık evine göçer. Ancak "Çarşı" üretim ve ticaret
hayatı yazın da aynen sürer.
Tüm evler kendilerine göre daha merkezi konumdaki kamu binalarına, dini
yapılara ve anıt eserlere dönüktür. Hangi evden bakılırsa bakılsın manzara
kapanmaz. Evlerin yakın plan cepheleri kör, uzak plan cepheleri açık ve
birbirlerini izleyecek konumdadır.
Şehrin ortasında bulunan meydana yönelik yollar ve sokaklar tamamen Arnavut
kaldırımlıdır. Anıt eserlerin avluları ve meydanlar da Arnavut kaldırımlıdır.
Mevcut taş kaplama tarzı rutubeti en aza indiren, sel sularına karşı dayanıklı
ve ağaç köklerinin yeterli su almasına uygun yapıdadır.
Safranbolu evinin boyutu ve biçimini belirleyen üç temel unsurdan söz edilebilir:
Çok nüfuslu büyük aile yapısı, yağışlı iklim, kültürel ve maddi zenginlik.
Bir ailede karı kocanın normal olarak iki ya da üç çocuğu vardır. Erkek
evlat evlendirilince ona ayrı bir ev açılmaz, gelin aynı eve getirilir.
Amcalar, yengeler, halalar ve torunlarında dahil olduğu aile hep birlikte
bir evde yaşarlar. Evin kadınına işlerde yardım etmek amacıyla evlerin çoğunda
evlatlık kız bulunur. Evlatlık kız evin kızı gibi görülür.
Kalabalık aile yapısının yanında evlerde harem-selamlık ayrımı vardır. Ailelerin
sahip olduğu hayvanlar evin zemin katındaki ahırlarda barındırılır. Yağışlı
iklim nedeniyle kapalı alan ihtiyacı da fazladır. İnsan ve hayvan yiyecekleri,
yakacak odunlar hepsi evin uygun bölümlerinde muhafaza edilirler. İşte tüm
bunların sonucu olarak Safranbolu evleri büyük hacimlidir.
Doğa-insan-ev; sokak-ev, sokak-çarşı ilişkileri son derece düzenli ve dengelidir.
Çevreye olduğu kadar komşuya da saygı egemendir. Hiçbir ev diğerinin görünüşünü
engellemez. Evlerin yapımında taş, kerpiç ahşap ve alaturka kiremit kullanılmıştır.
Bahçeler sokaktan taş duvarlarla ayrılmıştır.
Din ve gelenekler evi dışarıya kapar, bu yüzden ev içi ve bahçeler yüksek
duvarlarla ayrılmıştır, pencereler kafeslidir, kadın yabancı erkeğe görünmez.
Bazen aynı evin içinde bile, kadınlar ve erkekler ayrı ayrı yaşarlar. Safranbolu´da
selamlık ve harem olarak ikiye bölünmüş böyle evler vardır. Hacı Memişler
Bağ evinde ve Kaymakamlar Evinde harem ve selamlık girişleri değişik katta
iki ayrı sokaktan sağlanmıştır. Aile yaşantısını tedirgin etmeden kolay
ulaşılabilen bir odası da selamlık olarak kullanılır. Selamlık odaları biraz
daha özenlidir.
Evin girişinde zemin katta "hayat" vardır. Bu bölüm eğer taş kaplıysa
"taşlık" adını alır. Burada ışık almayı sağlayan ahşap kafes "gliste"
mevcuttur. Zemin katlarda ayrıca ahırlar, büyük kazan ocakları ve ambarlar
bulunur.
Üst katlara ahşap ustalığının üstün örneklerini sergileyen merdivenlerle
çıkılır. İkinci kat diğer katlara göre daha basıktır. Bu katta gerektiğinde
yatak odası olarak da kullanılabilen bir mutfak bulunur. Gündelik yaşam
orta katta geçer. Soğuk kış günlerinde bu katın ısıtılması daha kolay olur.
Üçüncü kat evlerde mükemmelliğe varılan noktadır. Bu katta tavanlar daha
yüksektir. Odalara sekiz kenarlı bir çokgenden oluşan "sofa"nın
daha kısa olan dört çapraz kenarından açılan kapılardan girilir. Odaların
giriş kapıları köşelerdedir ve oda ile doğrudan teması kesen özel ahşap
paravana düzeni bulunur. Odaların her biri bir çekirdek aileyi ya da bir
aile yakının barındırabilecek tüm unsurlara sahip, bağımsız birim olarak
tasarlanmıştır. Bu doğrultuda her odada ahşap dolapların (yüklük) içerisinde
bugünün duş kabinlerini andıran gusülhaneler mevcuttur.
Safranbolu evlerindeki çıkmalar, evin dış görünümünü tek düzelikten kurtarır.
Evlerin pencereleri çok özel biçimde tasarlanmış olup dar ve uzuncadır.
Ahşap kanatlı pencerelerde ayrıca "muşabak" denilen kafesler bulunur.
Evlerde ısınma ocaklarla sağlanır. Ocaktan alınan közler mangala konarak
taşınır. Katlar arasında zaman zaman tecrit malzemesi kullanılmış olsa da
ahşap evlerde ısının muhafazası güçtür. Bu nedenle prensip mekanın değil
insanın ısıtılmasıdır. Soba ise son dönemlerde kullanılmıştır.
Aydınlatma aracı gaz yağı lambasıdır. Son zamanlarda "lüks lamba"
diye tanımlanan, daha büyük boyutlu ve daha fazla ışık veren lambalar kullanılmıştır.
Evlerin bazılarının içlerinde serinlik vermesi ve yangından korunmak amacıyla
yapılmış olan havuzlar bulunmaktadır. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
